Drogi wolności

EMILIA BIERNACKA (de domo Kosmowska)

Emilia jest córką Edwina Kosmowskiego, polskiego oficera z powstania listopadowego, którego zesłano na Syberię. Jej matka Adela Kosmowska jako 19-letnia kobieta, tuż po ślubie z Edwinem, szła ponad rok piechotą za kibitką wiozącą syberyjskich zesłańców wraz z jej świeżo poślubionym mężem. Ta podróż jest wielką legendą rodziny Biernackich.

Patriotyzm i polskość są dla Emilii co najmniej tak samo ważne, jak rodzina. W tym duchu Emilia wychowała swoje dzieci Ignacego (ur. 1870) i Janinę (ur. 1877).

W 1905 r. roku Emilia wraz z mężem, córką i rodziną syna przeprowadziła się do Krakowa. Niestety, już trzy miesiące później jej mąż podupadł na zdrowiu i zmarł. Odtąd to Emilia przejmuje stery władzy u Biernackich. Nie zmieni się to nawet po jej wylewie w 1914 roku, w wyniku którego doznaje paraliżu od pasa w dół. Emilia pozostanie twardym człowiekiem i z łóżka w swoim pokoju wciąż trzyma rodzinę Biernackich w karbach. Ma oczy i uszy szeroko otwarte. Wnuczki twierdzą pół żartem, pół serio, że Babka słyszy przez ściany.