Drogi wolności

ALINA BIERNACKA

Najstarsza córka Anny i Ignacego Biernackich. Ukończyła I Prywatne Gimnazjum Żeńskie im. Emilii Plater w Krakowie przy ul. Św. Jana 2, a potem Prywatne Seminarium Nauczycielskie Żeńskie Sebaldy Münnichowej w Krakowie. W 1914 roku Alina zdała tam maturę i mimo protestów ojca (ale ze wsparciem babki Emilii) rozpoczęła dwuletnią praktykę w swoim dawnym gimnazjum. Od 1916 roku zaczęła już samodzielnie prowadzić nieobowiązkowy kurs języka polskiego w tym samym gimnazjum. Pod wpływem patriotycznego wychowania, które otrzymała, wtłaczała uczennicom do głów Mickiewicza, Norwida i Słowackiego. Sama zaczytywała się pozytywistycznymi książkami Prusa i Żeromskiego. Może właśnie pod wpływem tych lektur zaczęła pisać krótkie opowiadania, które z czasem trafiły do publikacji w warszawskim „Bluszczu”.

W Wigilię 1917 roku Alina darowuje Babce jako prezent egzemplarz „Bluszczu” z jej opowiadaniem, bazującym na rodzinnej legendzie o pieszej wędrówce prababki Adeli za kibitką wiozącą pradziadka Edwina na Syberię. Opowiadanie nosi tytuł „Podróż nieugiętych serc”.

Alina ma w sobie coś z przodowniczki pracy. Czuje jednak olbrzymią presję, by sprostać jak najlepiej każdemu zadaniu, którego się podejmuje. Być może stara się być bardziej dorosła, niż powinna być w swoim wieku. Jest ambitna, nadzwyczaj odpowiedzialna i stara się za wszelką cenę kontrolować siebie, a także innych, nawet wbrew ich woli.